เมื่อไม่อาจเป็นคนเดิม ที่สำคัญ
เมื่อสายตาคู่นั้น . . . ไร้ความห่วงหา
ฉัน ก็ยินดี . . . ลิ้มรสหยดน้ำตา
และจะกล้าลืมเธอในสักวัน
แล้วฉัน . . . จะเป็นคนใหม่ที่ดีกว่า
ไม่ต้องแขวนชีวิตไว้กับแววตาคู่ นั้น
ไม่ต้องแคร์ว่า . . . เธอจะมองใครเป็นคนสำคัญ
ไม่ต้องร้าว หวั่นเมื่อเธอเฉยชา
แล้ววันหนึ่ง. . .
จะแสดงให้เธอเห็นว่า . . . ค่าของคนที่ถูกเธอบอกลา
ไม่ได้ ขึ้นอยู่กับ . . . คนไม่มีค่า อย่างเธอ
ขอโอกาส . . . ให้หยดน้ำตาใส
ได้รินไหล . . . ล้างความเหว่ว้า
ชะล้างความเจ็บในดวงตา
ลบรอยไหวพร่าไปจากใจ . . .
แล้ววันหนึ่ง . . . จะก้าวสู่มิตรภาพ
แล้ววันหนึ่ง . . . รอยยิ้มจะไม่ฉาบกั้นความหวั่นไหว
แล้ววันหนึ่ง . . . รอยน้ำตาจะจางไป
แล้ววันหนึ่ง . . . หัวใจต้องลืมเธอ